FERDYDURKE - TEATR DRAMATYCZNY W WARSZAWIE

„Ferdydurke” Teatru Dramatycznego w Warszawie i Teatru Malabar Hotel to teatralne otwarcie Różewicz Open Festiwal. 9 października radomszczańska publiczność owacyjnie przyjęła spektakl, który już dziś określany przez niektórych krytyków mianem „horroru egzystencjalnego, który zachwyca”.

„Ferdydurke” Witolda Gombrowicza to – ujęta w formę niezwykłego pamiętnika – groteskowa i pełna humoru satyra na społeczeństwo polskie: na staroświeckich belfrów i nowoczesnych uczniów, na konserwatyzm jednych i postępowość drugich. Głównym bohaterem powieści pisanej w latach 1936-1937 jest Józio – trzydziestoletni pisarz, niespodziewanie we śnie, porwany przez dawnego profesora, z którym niechętnie powraca do szkoły i lat dzieciństwa. Józio uprowadzany niczym bohater powieści awanturniczej, zostaje na samym początku udziecinniony, uprzedmiotowiony, siłą usadzony w za ciasnej szkolnej ławce.
Powrót do przeszłości przypomina senny koszmar, z którego ciężko się obudzić. Świat poddaje go torturom, napełnia go lękiem, wstydem, kompleksami… Ten egzystencjalny horror to refleksja, jednego z najważniejszych XX-wiecznych pisarzy polskich na temat ludzkiej niedojrzałości i słabościach, potrzebie buntu i kształtowaniu osobowości. Gombrowicz drwiącym tonem pisze o poszukiwaniu siebie, byciu funkcją innych ludzi, którzy formują i stwarzają nas przez całe życie.
Dla Magdaleny Miklasz „Ferdydurke” staje się kabaretowo-oniryczną wiwisekcją zdziecinniałych bohaterów uwięzionych w traumie swoich słabości. Spektakl odtwarza świat Gombrowicza wraz z jego żywiołowością, aurą młodości, szaleństwa i niezwykłości, nie zapominając o odpowiedzi na pytanie: kim jesteśmy dla siebie, a kim stajemy się wobec innych ludzi. Stojący za sukcesem spektaklu „Mistrz i Małgorzata” wg. powieści Michaiła Bułhakowa oraz „Tutli-Putli. Kto jest dziki” wg. tekstów Stanisława Witkiewicza i Bronisława Malinowskiego Teatr Malabar Hotel wraz z Teatrem Dramatycznym tym razem przedstawiają kanon literatury polskiej – „Ferdydurke”. Zjawiskowość scenografii, lalki i maski tworzące szaleństwo półsnu, sprawiają, że adaptacja powieści jest na wskroś współczesna, a jednocześnie bardzo wierna Gombrowiczowi i jego socjologicznym spostrzeżeniom.

Spektakl dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

adaptacja: Maciej Podstawny
Koprodukcja Teatru Malabar Hotel i Teatru Dramatycznego
reżyseria: Magdalena Miklasz

scenografia: Katarzyna Borkowska kostiumy: Paula Grocholska muzyka: Anna Stela lalki: Marcin Bikowski
OBSADA
Waldemar Barwiński – Józio Anna Gorajska – Zuta, Myzdral, Hurlecka Magdalena Smalara – Młodziakowa, Pyzo, Zygmunt Mateusz Weber – Syfon, Walek Łukasz Wójcik – Pimko, Hurlecki Marcin Bartnikowski – Młodziak, Hopek, Sługa Franciszek Marcin Bikowski – Miętus Anna Stela – Uczennica, Zosia

 DSC7617  DSC7621  DSC7628  DSC7631  DSC7655  DSC7666

„RÓŻEWICZ VS GOMBROWICZ” – PANEL DYSKUSYJNY

9 października o godz. 16.30 odbył się panel dyskusyjny „Różewicz vs Gombrowicz” z udziałem Joanny Lisiewicz, Magdaleny Miklasz, Jarosława Bielskiego. Spotkanie prowadziła prof. Barbara Osterloff – dyrektor artystyczny festiwalu. Osią tegorocznej edycji jest konfrontacja tekstów głównego patrona festiwalu Tadeusza Różewicza ze spuścizną literacką Witolda Gombrowicza. Sposób obrazowania, argumentacji i definiowania otaczającej rzeczywistości był dla obu artystów wielokrotnie zbieżny. O podobieństwach, różnicach i interpretacji dzieł Gombrowicza i Różewicza dyskutowali paneliści. Przed panelem odbyło się wręczenie Jarosławowi Bielskiemu nagrody Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego za rozpowszechnianie kultury polskiej za granicą.

   DSC7576  DSC7579  DSC7582  DSC7605  DSC7608

RÓŻEWICZ Z GOMBROWICZEM - ROF 2019

Różewicz Open Festiwal w tym roku trwał będzie od 9 do 14 października. To największe wydarzenie artystyczne poświęcone twórczości braci Różewiczów – Janusza, Stanisława i Tadeusza. Organizowane jest w Radomsku, w mieście, gdzie spędzili młodość. To tu rodziły się ich twórcze inspiracje. Sercem festiwalu jest Miejski Dom Kultury.

 

Przez lata festiwal zdobył sobie markę, uznanie i wierną publiczność. W tym roku zdecydowano się na poszerzenie formuły. Osią tegorocznej edycji będzie konfrontacja tekstów głównego patrona festiwalu Tadeusza Różewicza ze spuścizną literacką Witolda Gombrowicza. Sposób obrazowania, argumentacji i definiowania otaczającej rzeczywistości był dla obu artystów wielokrotnie zbieżny. Okazuje się jednak, że coraz trudniej znaleźć w repertuarach liczących się scen teatralnych dramaty Różewicza, tymczasem swoisty renesans przeżywa twórczość Gombrowicza. Co jest zatem miernikiem popularności i uznania? Już 9 października spróbujemy poszukać odpowiedzi na to pytanie.

Festiwal rozpocznie panel dyskusyjny „Różewicz vs Gombrowicz” z udziałem reżyser Magdaleny Miklasz, aktora i pedagoga Jarosława Bielskiego, teatrologa Joanny Lisiewicz. Spotkanie poprowadzi prof. Barbara Osteloff dyrektor artystyczny ROF.

Różewicz Open Festiwal od lat łączy pokolenia i różne artystyczne gusty. I tym razem program skonstruowany został tak, aby coś dla siebie znaleźli zarówno wytrawni koneserzy sztuki, jak i miłośnicy lżejszych form artystycznych.

            W programie m.in. „Ferdydurke” Teatru Dramatycznego w Warszawie i Teatru Malabar Hotel w reż. M. Miklasz i „Deprawator” w reż. Macieja Wojtyszko warszawskiego Teatru Polskiego. Oba spektakle oscylują wokół twórczości Witolda Gombrowicza. W bardziej kameralnej odsłonie tym razem zaprezentowane zostaną znane sceniczne dzieła Tadeusza Różewicza. Z monodramem „Powroty do odejścia Głodomora” pokaże się w Radomsku aktor i reżyser Bogusław Kierc, a ukraińska artystka Lidia Danylczuk przedstawi swoją interpretację głośnej sztuki „Stara kobieta wysiaduje”.

Festiwalowa publiczność będzie oklaskiwać najlepsze zespoły teatralne z całej Polski, nie zabraknie też grup amatorskich. I tak np. radomszczańska Scena Poezji i jej recytatorzy zaprezentują utwory poetyckie Tadeusza Różewicza w czytaniu performatywnym pt. „gdzie ja jestem”.

Różewicz Open Festiwal to nie tylko teatr i poezja. W planach także m.in. wystawy. Mirosław Kercz, znany radomszczański fotografik i dokumentalista kolejnych odsłon festiwalu, przedstawi wystawę zdjęć „Kobiece kadry”. To portrety kobiet, aktorek, które występowały na deskach MDK w różewiczowskich dramatach. Z łódzkiego Teatru im. S. Jaracza przyjedzie wystawa „Sztuczność wrodzona” prezentująca zdjęcia z inscenizacji dramatów Witolda Gombrowicza.

Konfrontacji obu dramaturgów poświęcony też będzie wykład prof. Jacka Kopcińskiego, redaktora naczelnego miesięcznika „Teatr”, który opowie o różnicach i podobieństwach bohaterów dramatów: „Karoteki” Tadeusza Różewicza i „Ślubu” Witolda Gombrowicza.

Z myślą o młodszej publiczności zaplanowano koncert producenta muzycznego i pianisty Steva Nasha, który w Radomsku wystąpi z: Dj Funktion, Pan Jaras & Pinky Loops Quartet. W programie muzyka filmowa, czyli oczywiste nawiązanie do Stanisława Różewicza – reżysera i scenarzysty. Natomiast bezpośrednim spotkaniem z jego twórczością będzie projekcja filmu „Nocny gość”.

Festiwal to jedyna okazja o przypomnieniu o trzecim z braci, Januszu, poecie, żołnierzu, który zginął podczas II wojny światowej. To jego imię nosi organizowany po raz jedenasty konkurs poetycki adresowany do debiutantów.

W programie także spacer historyczny śladami Różewiczów, warsztaty metodyczne dla nauczycieli, scenograficzne dla młodzieży, a dla najmłodszych w Muzeum Drukarstwa Rodziny Kamińskich odbędą się zajęcia pod hasłem „Jak powstaje książka”.

Organizatorem imprezy jest Miejski Dom Kultury w Radomsku i Miasto Radomsko. ROF otrzymał dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Partnerzy Wydarzenia to Łódzka Specjalna Strefa Ekonomiczna i Stowarzyszenie Autorów ZA-iKS.

Wstęp na większość wydarzeń jest wolny.

 ROF motyw rgb mdkRadomsko 1

DEPRAWATOR - GOMBROWICZEM KOŃCZYMY ROF

Na zakończenie Różewicz Open Festiwal 2019 zapraszamy na spekttakl DEPRAWATOR Teatru Polskiego w Warszawie. Przedstawienie odbędzie się 14 października o godz. 19.00. Bilety: 30 zł

W maju 1964 roku Witold Gombrowicz poznał Ritę Labrosse – swoją przyszłą żonę. Jesienią zamieszkali razem we Francji, w Vence pod Niceą wwilli Alexandrine.
Czesław Miłosz i jego żona, w czasie wakacji 1967 roku, zatrzymali się w Vence. Mieszkali półtora kilometra od Gombrowicza. Miłosz odwiedzał Gombrowicza codziennie.
Zbigniew Herbert, goszczący w tym czasie u Miłosza, odradzał mu te wizyty. Patrzył z dezaprobatą na zażyłość i regularne spotkania pisarzy. Jako reprezentant młodszego pokolenia miał pretensje do „starych mistrzów” o stosunek do Polski i Polaków.
Z faktów i domysłów, ze słów i przemilczeń Maciej Wojtyszko układa opowieść o „ojczyźnie” i „synczyźnie”, o polskości, która zawsze jest wyzwaniem.
Zbigniew Herbert do Czesława Miłosza – Paryż, 11 V 1967
Kochany Czesławie,
Bardzo mnie niepokoi Twój kontakt duchowy z Gombrowiczem, chociaż takie rzeczy zdarzały się, vide dziwna przyjaźń Conrada z Gide’em. Strzeż się proszę, bo to DEPRAWATOR acz artysta…

Maciej Wojtyszko – reżyser teatralny i filmowy, dramatopisarz, autor scenariuszy słuchowisk i filmów animowanych, twórca literatury dla dzieci i młodzieży, m. in. książek „Bromba i inni”, „Tajemnica szyfru marabuta”. Pracuje jako pedagog – jest wykładowcą warszawskiej Akademii Teatralnej, w latach 1990-93, 1999-2002 i 2012-2016 był dziekanem Wydziału Reżyserii na tej uczelni.
Do jego najbardziej znanych dramatów należą: „Bambuko” (prapremiera w Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie w reżyserii Zdzisława Wardejna, 1988), „Semiramida” (prapremiera w Teatrze Współczesnym w Warszawie w reżyserii Erwina Axera, 1996), „Wznowienie” (prapremiera w Teatrze im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku w reżyserii zespołu, 1994), „Żelazna konstrukcja” (prapremiera w Teatrze Powszechnym w Warszawie w reżyserii Wojtyszki, 1998) oraz „Bułhakow” (prapremiera w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie w reżyserii autora, 2002), „Chryje z Polską czyli rzecz o Stanisławie Wyspiańskim” (Teatr Telewizji 2007, w reżyserii autora).
W 2014 roku w Teatrze Narodowym prapremierę miała sztuka „Dowód na istnienie drugiego”, której punktem wyjścia jest spotkanie dwóch mistrzów polskiej literatury: Witolda Gombrowicza i Sławomira Mrożka.
Sztuka „Deprawator” jest kontynuacją zainteresowań Macieja Wojtyszki postacią i twórczością Witolda Gombrowicza.

czas trwania: 1 godz. 50 min. (bez przerwy) – sala widowiskowa
Autor: Maciej Wojtyszko
Reżyseria: Maciej Wojtyszko
Scenografia: Paweł Dobrzycki
Reżyseria światła: Grzegorz Kędzierski
Muzyka: Piotr Moss
Asystent scenografa: Agata Skajster
Projekcje: Agata Skajster
Asystent reżysera: Katarzyna Zbrojewicz
Sufler: Małgorzata Ziemak
Producent wykonawczy: Magdalena Mróz

Janina Miłosz: Grażyna Barszczewska
Rita Labrosse: Anna Cieślak
Charlotte Caire: Katarzyna Skarżanka
Iza de Neyman: Magdalena Zawadzka

Zbigniew Herbert: Paweł Krucz
Czesław Miłosz: Wojciech Malajkat
Witold Gombrowicz: Andrzej Seweryn

Polski Deprawator wybrane fot Marta Ankiersztejn 48 conf670x380100nt m

FERDYDURKE - RÓŻEWICZ vs. GOMBROWICZ

"Różewicz vs Gombrowicz" - podczas tegorocznego festiwalu skonfrontujemy twórczość Tadeusza Różewicza i Witolda Gombrowicza. Pokażemy co łączy a co różni dramturgów. Festiwal rozpoczynamy od spektaklu "Ferdydurke" Teatru Dramatycznego w Warszawie i Teatru Malabar Hotel. 9 października 2019 o godz. 18.00 zapraszamy na trzy godziny teatralnej uczty.

„Ferdydurke” Witolda Gombrowicza to – ujęta w formę niezwykłego pamiętnika – groteskowa i pełna humoru satyra na społeczeństwo polskie: na staroświeckich belfrów i nowoczesnych uczniów, na konserwatyzm jednych i postępowość drugich. Głównym bohaterem powieści pisanej w latach 1936-1937 jest Józio – trzydziestoletni pisarz, niespodziewanie we śnie, porwany przez dawnego profesora, z którym niechętnie powraca do szkoły i lat dzieciństwa. Józio uprowadzany niczym bohater powieści awanturniczej, zostaje na samym początku udziecinniony, uprzedmiotowiony, siłą usadzony w za ciasnej szkolnej ławce.
Powrót do przeszłości przypomina senny koszmar, z którego ciężko się obudzić. Świat poddaje go torturom, napełnia go lękiem, wstydem, kompleksami… Ten egzystencjalny horror to refleksja, jednego z najważniejszych XX-wiecznych pisarzy polskich na temat ludzkiej niedojrzałości i słabościach, potrzebie buntu i kształtowaniu osobowości. Gombrowicz drwiącym tonem pisze o poszukiwaniu siebie, byciu funkcją innych ludzi, którzy formują i stwarzają nas przez całe życie.
Dla Magdaleny Miklasz „Ferdydurke” staje się kabaretowo-oniryczną wiwisekcją zdziecinniałych bohaterów uwięzionych w traumie swoich słabości. Spektakl odtwarza świat Gombrowicza wraz z jego żywiołowością, aurą młodości, szaleństwa i niezwykłości, nie zapominając o odpowiedzi na pytanie: kim jesteśmy dla siebie, a kim stajemy się wobec innych ludzi. Stojący za sukcesem spektaklu „Mistrz i Małgorzata” wg. powieści Michaiła Bułhakowa oraz „Tutli-Putli. Kto jest dziki” wg. tekstów Stanisława Witkiewicza i Bronisława Malinowskiego Teatr Malabar Hotel wraz z Teatrem Dramatycznym tym razem przedstawiają kanon literatury polskiej – „Ferdydurke”. Zjawiskowość scenografii, lalki i maski tworzące szaleństwo półsnu, sprawiają, że adaptacja powieści jest na wskroś współczesna, a jednocześnie bardzo wierna Gombrowiczowi i jego socjologicznym spostrzeżeniom.

Spektakl trwa 3 godz. i 15 min (w tym 2 przerwy)
Dla widzów od lat 16.
Spektakl dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Bilety: 20 zł (w Kasie MDK)

adaptacja: Maciej Podstawny
PREMIERA 29.06.2018 r. Scena na Woli im. T. Łomnickiego
Koprodukcja Teatru Malabar Hotel i Teatru Dramatycznego
reżyseria: Magdalena Miklasz

scenografia: Katarzyna Borkowska kostiumy: Paula Grocholska muzyka: Anna Stela lalki: Marcin Bikowski
OBSADA
Waldemar Barwiński – Józio Anna Gorajska – Zuta, Myzdral, Hurlecka Magdalena Smalara – Młodziakowa, Pyzo, Zygmunt Mateusz Weber – Syfon, Walek Łukasz Wójcik – Pimko, Hurlecki Marcin Bartnikowski – Młodziak, Hopek, Sługa Franciszek Marcin Bikowski – Miętus Anna Stela – Uczennica, Zosia

FERDYDURKE fotosy PRINT fot. kasia chmura 18482 

Podkategorie